Meer van hetzelfde

Zoals laatst al geblogd heb ik eindelijk een goed broekpatroon gevonden voor Kleine Pluis en aangezien ze uit al haar broekjes is gegroeid heb ik inmiddels de derde versie van dit patroon gemaakt. Ditmaal met hartjes op de achterzakjes gestikt. De stof is een satijnkatoenstretch (gekocht bij Schroder in Den Haag). Ik weet niet of het op de foto goed te zien is maar het heeft een lichte glans. En licht rekbaar dus ideaal voor een broekje.

De Chino

Voor volwassenen zijn er momenteel volop chino’s (=broek met plooitjes bovenaan die iets taps toeloopt) te vinden in de winkels. Leek me ook leuk voor mijn dochter maar ik kon er maar 1 vinden. Dan dus zelf maar aan de slag ! Patroon was nergens te vinden dus heb ik zelf wat aanpassingen gemaakt aan een bestaand patroon.

Men neme:

1. Een patroon van een broek in de goede maat.

2. Een broek in het model dat je wilt hebben zodat je dat een beetje na kunt tekenen.

3. Wat moed om het patroon uit de losse pols wat aan te passen.

Bovenaan teken je het patroon wat wijder zodat je er plooitjes in kunt maken. Ik heb er aan beide kanten 2 plooitjes van 1 cm in gemaakt. Dat betekent dat je aan beide kanten dus 2 cm extra bijtekent. Dan teken je de pijpen iets smaller toe naar beneden. Aan de slag en voor je het weet klautert je kleine meid ook rond in haar nieuwe chino..

Eventueel nog extra zakken of details toevoegen die je leuk vindt. Ik heb op de achterkant een paspelzakje gemaakt. Er zal vast wel een handleiding in blogland te vinden zijn, maar ik heb het uit dit boek gehaald. Ook heb ik bij het zakje aan de voorkant een fake paspel gemaakt door de binnenkant van de (paarse bloemenstof) zak er iets bovenuit te laten komen.

Over de knie

Kleine Pluis was dringend toe aan een broekje dat over haar knie valt. Die rokjes en korte broekjes zijn wel erg leuk maar niet echt praktisch op de creche want te veel attributen die veel te leuk zijn om op te klimmen met als gevolg ...kapotte knieën. Nou heb ik niet de illusie dat ze met een broekje geen kapotte knieën meer heeft maar de kans is alweer iets kleiner. Dus op zoek naar een patroon voor een luchtig broekje van een restje zwart/witte tricot. De legging uit het Japanse boekje bood uitkomst, want was binnen no time klaar.